Dün 19 mayısta düşünce sağanağına tutuldum,

Güneşli bir bahar gününde,

Yıllar ötesine 1919 lara gittim.

O güzel 19 mayıs sabahını görür gibi oldum.

Oysa o yılları yaşamadım.

Bür büyük insan çıkmıştı Samsun ufuklarına,

Limanda sabahın ilk ışıkları bir başkaydı,

Deniz, dalgalar yol açıyordu bu gelene,

Kucak açmıştı Samsun, hatta Anadolu.

Sevinç gözyaşları “ Bandırma’ya” çarpıyordu güneşle,

Bir güneş doğmuştu Samsun'da.

Yarını yarınların güzelliğini müjdeleyen,

O büyük kişi  bağrındaki ateşin ilk kıvılcımını koydu.

Samsuna.

Kıyı bir baştan bir başa insan seli,

Bir baştan bir başa ışık, olmuştu.